De wond is dicht gegaan, maar het litteken zal blijven. Het zal niet meer verdwijnen en blijven herinneren aan wat is gweest, gebeurd, gezegd, verzwegen, vergeten......... Nee, vergeten kan niet! En wil ik ook niet. Het verleden heeft me gerijpt tot wat ik ben, wie ik ben, hoe ik ben, waarom ik ben......... Ja, ik ben! En ik zal…

Ik begin langzaam de moed te verliezen naar jou terugkomst naar huis wanhoop maakt plaats voor berusting maar toch blijft dit altijd jouw thuis. Het enige wat ik nog van je heb is je foto aan de muur met een kaart waarop geschreven staat: ik heb je lief, die woorden blijven in mijn hart bewaard. Je weet niet dat er weer een kindje komt…

Het sensuele in een mens, is een lichaam vol beweging. Een intens gevoel tot uitdagen met subtiele verkramping, zoekend en verlangend. Een hernieuwde kennismaking, waarin wij Eros zoeken, die ons doet versmelten tot op het puntje van ons schaambeen. Het gebied waar je soms de weg kwijt bent in alle gewoonte van het zijn. Huiveringen van…

Snel, overrompelend, nalaten De tijding komt als een ijlbode Ongevraagd, onaangekondigd Het vertrek is al even schokkend Koud, vol schrik, verlaten…

Het is lang geleden Maar vandaag opeens op een prachtige warme herfstdag Moest ik zomaar even aan je denken Je deed me denken aan de mooie goudkleurige blaadjes aan de boom Denkt mama nog wel eens aan jou? Natuurlijk, zegt een stemmetje Toch hebben we het nooit over jou Jij bent weg Jij bent stil Jij bent vergeten Bijna Want vandaag was…

De zwartmakers komen in vergadering bijeen, de gezichten keurig uitgestreken. Kostuums onkreukbaar. Eerste doelstelling: het wit van de ogen maskeren. IJsbrekend opent voorzitter Roet met de verklaring dat iedereen duister verlangend uitkeek naar deze inktzwarte dag. Een vondst van autoriteiten, somberaars en toverleken. Diverse kwasten…

Gedichten met een gouden randje ik lees ze o zo graag er lekker even mee wakker worden zo ook weer vandaag. Toch lees ik ook gedichten die missen die gouden rand wat één en al verdriet is wat is er met hen aan de hand. Men zit met zoveel vragen doen zichzelf weer dingen aan ik wou dat ik het begreep en die mensen kon verstaan. Het…

ik voel mij als een trots schip dat zeeën der liefde verovert waar prachtig helder water tot blinkend kristal wordt omgetoverd in mijn gevulde gouden ruim heb ik miljoenen exemplaren geluk dat ik wil delen met een ieder als troon op een machtig voetstuk maar plots hangen daar donkere wolken die alles behalve vredelievend zijn als piraten…

met grote stappen voortbewegend word ik indringend aangestaard door karakterpanden met hun ramen ruiten deuren als kritische ogen de huizen en andere accommodaties volgen mij stilzwijgend tot het einde van de straat geven uiterst voelbaar commentaar over de manier van voortgaan de kerk bijvoorbeeld bromt iets onverstaanbaars de molen verderop…

zwart, overal en alles zwart nergens kleur meer, behalve in jouw hart. jouw hart van goud, jouw hart van zilver. jouw hart van alle kleuren valt op in de duisternis en trekt mijn aandacht. ik kom dichterbij en wil het zien maar al die kleuren zijn maar schijn. langzaamaan verkleuren ze, vervagen ze, totdat er niets meer is dan de eeuwigdurende…

Laat je gedachten zweven op het ritme van de wind laat je emoties maar gaan en voel je weer even kind Laat de zon je verwarmen met haar goudgele stralen niet denken aan de zorgen die in je hoofd blijven malen Proef de stilte van de natuur ruik de geuren van het bos denk nu maar eens aan jezelf en laat even alle problemen los…

Als een vuurrode deken laat jij je glijden over het warme land. De blauwe lucht verstopt zich in een mantel van donkere wolken. Je ruikt de frisse avondlucht als ware het een parfum van de fijnste klasse. De nacht valt over de aarde in schemerachtige geheimzinnigheid. Ik hoor de stilte en denk; Er valt niets te zeggen. Maar…

De stilte, vormt de woorden, onuitgesproken, maar wel gehoord. De stilte, bevestigd de realiteit, onzichtbaar, maar wel aanwezig. De stilte, dringt tot me door, duidelijk voelbaar, ik ben er stil van...…

Kus de avond begroet de nacht kleur naakt de kim geef mij weer kracht geelgoud zand raakt onze voeten pak mijn hand laat golven groeten voel het helmgras zie de kleuren proef hoe het was ruik de geuren wil mij laven bevecht onze zee wees mijn haven toe neem me mee…

uit een van de miljoenen mensen op aarde kies ik die ene splinter uit een grote boom die mijn huid tot bloedens toe doorboorde in een rode vloeiende stroom intense pijn die het lichaam laat schreeuwen het onrecht keert zich telkens weer herinneringen die nooit meer verdwijnen omdat ik aan het einde ben van mijn verweer dromen die…

Diep gedoken onder de waterspiegel Is alles prachtig en met niets te vergelijken Een wereld vol kleur….In beweging gezet Dit beeld zal mijn leven voor altijd verijken Regenboog aan vissen sierlijke vinnen Groepen die samenscholen eensgezind Een parel ligt te schitteren op de zachte bodem In haar lege oester slaapt een lipviskind Kleine…

Je vraagt je af wie je bent, wie je ooit gaat zijn Wanneer dit allemaal gaat gebeuren, je af bent van de naam: chagrijn Je weet niet wat je moet doen, hoe je je moet gedragen Doe normaal, heb fatsoen, opeens zoveel last te dragen Wie zal er voor je zijn. en een steentje bijdragen Want ja je bent een puber, dat wil weleens om problemen…

Ik ben kwaad en heel erg pissig nooit meer plaats ik een gedicht steeds als ik er toch een instuur ben ik er weer uitgelicht... Ben zo boos, dat ik kan schoppen maar dat helpt hier toch geen zier wie van jullie redacteuren haalt mijn gedichten weg van hier? Ik hoop dat velen schrijvers met mij een ervaring hebben zoals ik Ga maar gauw…

Diep in jouw donkere ogen schitteren zoveel verhalen door mij nog niet gehoord heb er alleen mogen dwalen Op de bodem van jouw hart zweven duizenden woorden die nog niet uitgesproken zijn omdat angst deze smoorden Onder jouw stenen muur sprankelt een bron van kracht dus laten we zachtjes graven tot die bron ons lief toelacht…

Ze kwamen niet meer uit bij elkaar Begrip was weggesleten Ze delen slechts nog het brood en t warme eten Hun liefde uitgeblust geen troost bij verdriet geen traan weggekust geen blik die nog *ziet* Zo leven ze al jaren als broer en zus geen warmte meer of liefde of een innige kus Voordat die kon beginnen is hun toekomst al versleten…