waar de invallende nacht mij in dromen hult de adem van het duister onhoorbaar wordt smeek ik de dood genadig te wezen in die laatste dans naar eeuwigheid laat ik mijn tranen toekomst wezen die eens gehuild zacht is vergaan…

Ik wil een wereld aan de kinderen geven waar geen oorlogen zouden bestaan waar vrede zou overheersen, en blank en bruin hand in hand zouden gaan. Een wereld zonder gebrek aan liefde geen incest, zinloos of huiselijk geweld waar je nooit iets hoeft te kopen, want deze wereld beheerst geen geld. Van deze wereld zit ik te dromen en zou het…

Stapel de stenen in de bouwput van het leven sloop scherpe kanten, maak zachte ronde hoeken let op de val kuil, sommige wanden zijn onbegaanbaar door een té ingrijpende sloop leef je het leven dubbel en blijf je op zoek naar die ene draad, die wijsheid met warmte verbindt…

lopend met jou, hand in hand, verbonden in verbintenis. schreeuwende kinderen, lawaai om ons heen. ik hoor het niet, heb alleen oog voor jou, Pas Op! piepende remmen, harde knal. losgelaten, niet meer verbonden in verbintenis hou me vast, pak mijn hand, maak ons, verbonden in verbintenis…

Ooit was ik een vrouw gewoon, aardig, saai een huisvrouw als zovelen gewoontjes, geen lawaai Ik deed mijn eigen dingen de was, het eten en de strijk ik ging gewoon mijn gangetje een soort wandelend lijk de zorg voor de kinderen de zorg voor de man schone neuzen, schone kleren 's avonds eten in de pan maar het werd toen spannend want…

Soms heb ik niets te denken Zonlicht in het hoofd Bij duistere gedachten zwijg ik soms in ongeloof Soms geen geld slechts handen in de zakken of koud op bed Soms meer dan ik aankan Soms rust soms pret Maar soms. Heel soms. Voel ik dat verlangen Op zo'n somse dag in mij…

Met het mes van verraad diep in mijn ziel gesneden gevoelens weten zich geen raad mijn hart is moegestreden Mijn gezicht is een schaduw van bedroefde tranen zo intens mijn hart voelt verschrikkelijk ruw ogen kijken door een vochtige lens In een tranendal vastgebonden zit ik met mijn hoofd gebogen mijn hart heeft wéér nieuwe wonden…

vanmorgen is mijn hart ontwaakt het laagje eelt op mijn ziel verdwenen verdriet in het leven vrijgemaakt daarvoor zijn hoop en geluk verschenen rode rozen zien bloeien in een wereld vol zonneschijn waar kinderen angstloos opgroeien in hun eigen vertrouwde domein het lichaam met warmte overspoeld door smeulend vuur in mijn hart dit fraais…

Voorzichtig kijk ik voor me uit, kijk dat kleine meisje aan, en met zachte stem vertel ik haar dat ze door moet gaan. Tranen lopen over haar wangen, ze heeft al zo vaak opgegeven, en opnieuw vertel ik haar dat ze moet vechten om te leven. In haar grote bange ogen zie ik de angst en pijn, weerspiegeld uit míjn leven, weerspiegeld uit míjn…

Eerst pakte ik zachtjes je handen streelde daarna je gezicht ik voelde de tranen onder m'n vingers je blik bleef op mij gericht. Woorden kon je niet uitspreken maar gebaarde of ik wou schrijven het liefst zou ik niet weggaan maar kon niet langer blijven. Ik voelde een snik in m'n keel mijn hele lichaam trilde omdat ik toch echt moest…

ik heb je armen nooit gevoeld geen handen op mijn huid heb nooit een kus van je gehad niets wat op liefde duidt en toch... raak je me aan al was je nooit nabij je stal toch wel een hoekje in t grote hart van mij…

Was het de nacht die met mij feesten ging een lange dans bewogen door tranen Ik uitte mezelf een meest inner expressie, het verlangen mijn emoties te voelen, gevoelens uit een dwingend hart En ik bleef dansen, úrenlang Even kon ik buiten mijn lichaam treden Buiten mijn lichaam trad ik heel even raakte ik mijn hart Even was ik bij…

Ik hou van kastelen en ik hou van stilte Maar dit hoeft voor mij niet meer Ik heb bewezen dat ik om kan met de kilte Zeg me, wanneer voel ik de zomer weer? De gloed van verlangen over mijn huid De zucht om de weergevonden rust De glimlach die alle kelders sluit De kus die alle draken sust…

In een plekje van mijn hart is de tijd stil blijven staan Is de duisternis blijven hangen En de hoop stilletjes weggegaan Is de rivier zijn stroming verloren In dit ene stukje land Heeft de winter zijn intrek genomen Killig koud aan het mooie strand Een tapijt van ijs bedekt de golven waar ooit zwijgende zwanen in gleden Alle sierlijkheid…

Ik maak je graag klaar mooie meid met aardappel zacht ei en olijfolie liefst vers heel, niet in moten Jouw vlees is zeer smakelijk eerder zacht valt makkelijk uit elkaar wanneer nog vers verstevigt tijdens bereiden op een bedje van rozemarijn zonder jou zou het leven lang niet zo lekker zijn…

Met open ogen springen van de brug in de diepte van jou natte wereld in het duister blijven kijken met de kop omhoog happend naar lucht zwem ik zonder bandjes weg van de vlammen…

We moeten nodig een bezoekje brengen het is al veel te lang geléé en als we dan met z'n tweetjes komen dan nemen we mooie bloemen mee. Jullie trots was altijd jullie tuin met rozen, hortensia's en coniferen ikzelf heb geen groene vingers omdat ik het nooit wilde leren. We missen jullie nog elke dag maar minder is nu het verdriet…

Nog een keer de vertrouwde plek, nog een keer zien, nog een keer lopend door het park, op zoek naar antwoorden misschien. Wetend ze niet te vinden, niet hier en nergens op me heen, niemand die me wat verteld, het is stil, ik ben alleen Als ik neer hurk bij de vijver, rijst er een vraag door mijn hoofd, heb ik me dan iets verbeeld, en…

Ach, laat mij nu maar even alleen met de mist in mijn hart mijn toekomst wendt zijn steven en gaat eigenlijk weer van start Alles troebel en niet te raden wacht ik op dat mooie moment mijn verdriet is zwaarbeladen het lijkt een gebed zonder end Ach, laat mij nu maar even het komt allemaal wel weer goed het verleden staat geschreven…

Oude mensen kunnen me bekoren Met hun perkament gezicht En die twinkel in de ogen Als het verleden wordt belicht Graag hoor ik de intense verhalen Over hoe hun leven is geweest Wat ze vroeger hebben doorstaan En voel dan de levendige geest Veel leed, liefde en zorgen Passeren dan in zo'n gesprek Ieder beleefde op eigen manier En aan…