Alsof je dood bent zomaar verdwenen Zonder een bericht nam jij de benen Alsof je dood bent en niet meer bestaat Jouw geur vervlogen mij hier achterlaat Alsof je dood bent mijn hart zo gekwetst Jouw leegte opvullen is al wat mij rest Alsof ik dood ben dat raakt me het meest Het lijkt nu net……… of ik er nooit ben geweest…

Vind ik jou terug zoals ik jou eerder zag in een voltooid gedicht geschreven aan de einder van een wakende nacht toen het hart nog in volle ronde slagen de klok de tijd deed verjagen en de sterren bijeen schaarde als zomergolven over het witte strand liet schuimen en ik het struinen naar sprokkelwoorden staakte de langdradige zinnen…

in een kamer een vreemd bed je mond zo hard als een streep met een scherpe lijn op papier gezet je ogen in een bleek gezicht zien geen werkelijkheid maar dromen een gedicht lief, de tijd heelt niet onze wonden vervaagt alleen dat moment van die ene seconde…

Misschien moet ik dankbaar zijn voor alles wat komt op mijn pad Het geluk wat nu mijn kant uitkomt al het moois wat ik eens met je had Misschien moet ik leren accepteren dat je me in de steek hebt gelaten Me gaan richten op mijn eigen leven ik heb te veel lief om te gaan haten Misschien moet ik je maar vergeven voor al je leugens en je…

Oh vreselijk, een hevige orkaan gaat door me heen De deuren en ramen heb ik gesloten. Plotseling verdwijnen er wat donkere wolken als er een beetje zonlicht tevoorschijn komt omdat de wind een handje helpt. Ja eindelijk, langzaam maar zeker drijft de orkaan over en kan ik mijn hart weer voelen.…

Vernederd spuug je in het rond Spuug druipend uit je mond Gevangen in je frustratie schreeuwend om een teken. Kan je nog schoppend en spugend wachten zelfs velen weken. Stampvoetend wil je alles in de hand houden. Zonder een moment rust en geduldig te wachten op je lauweren. Oogkleppen op en schijt aan alles is het thema van je leven. Vastgeroest…

Zoveel gedachten en hartzeer onbevangenheid verstoord Liefde brandend als een zweer Vlinders langzaam uitgemoord Zoveel energie in jou gestoken maar blijven geloven steeds weer De honger naar jou nooit gestild vol hoop en verlangen elke keer Zoveel tranen om jou gelaten duizenden dingen uit liefde gedaan Nu ligt mijn hart daar stilverlaten…

Voel je in mijn hart kan je niet meer zien maar in gedachten voel ik je heel dicht bij mij. Zou zo graag nog even met je praten misschien kan jij mijn angsten voor altijd laten verdwijnen. Ben jij gelukkig in het licht nu je bent terug gegaan naar de bron van ons bestaan laat het me weten. Stuur me de wind laat hem zachtjes strelen…

Ik verlang terug naar dat kind Zo onbevangen rennen in de wind Vrolijk enthousiast altijd vertrouwen Elke dag spelen van het leven houden Ik verlang terug Naar mijn naïviteit Zonder zorgen….. ben het even kwijt…

ik voel me als een gebroken ei en dat op pasen ik kan niet meer geverfd worden want de kleuren zouden mijn eiwit vreemd doorvloeien en door weten te vreten tot mijn dooier die niets vermoedend ze binnenhaalt en als toverbal ten onder gaat…

Begrijp me als ik iets nieuws wil Maar dit me doodsbang maakt. Begrijp me als ik boos op je word Maar heel verdrietig ben als je weggaat. Begrijp me als ik ja zeg Maar eigenlijk denk: hoe moet ik dit nu weer doen? Begrijp me als ik stilletjes ben Maar eigenlijk wil schreeuwen, help me nou! Begrijp me als ik zeg dat er niets is Maar eigenlijk…

door werk gedreven gekozen voor het leven verscheurt heimwee je hart met luchtpost vol tranen glij je zoet verlangend en woekerend door je oude jaren heen immers: er is nu geen weg meer terug... Elinora, 1 April 2010…

Kreten, pijn, een bloedend hart Gemis kan aan je vreten, janken en zeuren. Dit hoofdstuk is afgesloten, mijmerde ik droef Elke minuut was: miserie troef. Het weerzien was dan ook mooi en onbeschrijflijk Niemand scheidt ons nog, geestelijk of lijfelijk.…

Wanneer de avond valt en alles donkerder lijkt dan ooit dan komen alle vragen boven maar blijft het antwoord onvoltooid En als de stilte hoorbaar is de angsten langzaamaan gaan kwellen wie is er dan nog wakker en wie kan ik mijn verdriet vertellen Ja, dan ben jij er om te lezen te luisteren en nog zoveel meer ook al is het twee uur in…

Ik droom van een gezond bestaan. Ik droom van een liefde die me nooit laat gaan. Ik droom van een leven zonder verdriet en pijn. Ik droom dat iemand er altijd voor mij zal zijn. Ik droom van mensen die eerlijk zijn en oprecht. Ik droom van iemand die voor mij vecht. Ik droom van mensen om mij heen. Ik droom van mensen die voelen dat ik het meen…

Is het zo dat jij mijn verslaving bent en ik tracht te minderen maar het steeds meer wordt dat het mijn huid naar binnentrekt bloed doet branden gevangen in een vreemd verlangen als een bij rond honingraad en is het zo dat er geen feitelijke reden is waarom jij mijn adem beneemt en in alle onbekendheid zo bekend in mijn gedachten…

Ik kijk uit het raam in de donkere nacht. En zie een hemel zonder sterrenpracht. De wind waait zacht door het open raam naar binnen. Ik kom tot rust in deze stille nacht. Er is niemand, die nu op me wacht. Misschien, zal morgen de zon weer schijnen die de sombere gedachten uit mijn hoofd doet verdwijnen!…

Afscheid nemen is zwaar kan je niet vergeten voel me angstig. raar zul jij dat ooit weten? Leven, het bestaat je maakt het iedere dag mee naast wie je ook staat soms ben je er niet mee tevree. Luisteren en samen praten maakt dat je elkaar vergeeft iets wat je niet moet laten 'n belangrijk iets waar je voor leeft.…

in de late lentelucht vond ik je terug tedere geur van beginnen prikkelt mijn zinnen laat me leven lila kleur ik de sterren zilver de maan stormachtige stromen nu tot rust gekomen laat me dromen laat me gaan…

Mijn ziel wordt oud want de pijn voelt vertrouwd, Geschreven woorden laten me koud, De liefde die mijn rust verstoorde, voelde fout. Ik klamp me vast aan wat ik heb, De angst, de pijn, Bereid me voor op mijn vertrek, Zal de leegte opgevuld zijn? Een half sieraad vergaat, zelfs al draagt het jouw naam. Onthou slechts de haat, Zie het licht…