Elke dag dan kruipt de tijd, Van s'ochtends tot s'avonds snel voorbij, Maar als de maan dan aan de hemel staat, Dan ligt de tijd stilletjes aan mijn zij. Want als ik dan weer terugdenk, Aan de mooiste tijden van mijn leven, Dan lijkt het echt net gisteren, Onze liefde had geschiedenis geschreven. Zonneschijn verblindde ooit, Onze twinkelende…

Ik wou dat ik bij machte was Jouw tranenvloed te stoppen En jouw hart dat ik ooit Als een open boek las Niet meer voor hem te laten kloppen Als ik maar bij machte was Als onbeschrijflijk pijn en smart Tot leven komen in jouw ogen Dan treft mij zwaar het besef Dat een getergd moederhart Al wil zij geen kwaad gedogen Slechts kan wensen dat…

Ik ben aan 't bouwen aan een nieuw bestaan. Maar tóch rouw ik, om jou, om wie jij was in mijn ogen en in mijn hart... Ik rouw. Jij leeft je nieuwe leven. In "mijn" oude thuis, met onze kids. Daarom huilt m'n ziel, om mij, om wie ik was in jouw ogen en in jouw hart... Ik wilde dat ik was, wie jij zeí dat ik was: "je maatje…

Ze heeft nooit gezegd wat haar bezielde Ze kon niet verder zoals het ging Hoe ik ook smeekte en ook knielde Ze stapte eenzijdig uit de ring Nooit gezegd wat ze echt voelde Nooit gevoeld Waar ze op doelde Een open eind zo aan het eind Nu jaren verder in dit leven Jaren later in de tijd Begrijp waarom ik toen ben opgegeven Al het mooie…

Een traan biggelt naar beneden, via mijn luchtpijp naar mijn longen, en van mijn longen naar mijn hart. Dan ben ik verdrietig maar tevreden, het lied vol lof luidkeels gezongen, klaar voor een hele nieuwe start. Maar de strijd is nu verloren, hard gespeeld altijd geweten, dat gelijkspel nooit een optie was. En toch zal jij bekoren, dat…

Waarom moest je me verlaten? waarom moest je gaan? Was dat echt nodig? Om mij voor die ander te laten staan Ik liet je los, ik was gegaan Ik heb mijn eigen pad gekozen en ben weggegaan.…

Mijn hart is weer herbouwd En nog beter dan voorheen Vol met liefde en geluk Ben ik niet meer alleen Maar er zijn momenten Dan ben jij weer in het zicht Wel vanaf grote afstand Maar ik doe niet mijn ogen dicht We praten met woorden Zonder enige betekenis Gevoelloos en oppervlakkig Weet ik dat er niets meer is Wat ons bij elkaar hield…

Soms weet ik niet wat me te wachten staat en komt het wachten veel te laat. Als het doek gevallen is de lichten uit vraag ik me af wat de verwachting was. En al die tijd was er niets niets meer dan het wachten en verloren gegane verwachting.…

Waar is het vertrouwen gebleven? Het gevoel van veiligheid? Zijn ze gestorven, sámen met het plezier wat we ooit hadden en de passie die we toen deelden? Liggen ze begraven naast het respect voor elkaar? Ik weet het niet meer ...…

zon - zee - wind - vuur - rotsen zij werden man & vrouw in memoriam van verlichtende zon en verzengende vuurbal tot fletse noorderzon van verkwikkende zee en verwoestende springvloed tot verraderlijk brakmoeras van verkoelende wind en geselende stormen tot verstikkende windstilte van verwarmend vuur en uitslaande branden tot smeulend koudvuur…

Ik moet soms aan je denken Onverwachts, gewoon spontaan Blijf ik aandacht aan je schenken Kom ik bij je stil te staan Gek toch, dat ik ben blijven weten Hoe ik je miste na onze split Ik kan de pijn maar niet vergeten Zodat ik er nog steeds mee zit Ik stel me nu en dan die vragen Was jij gelukkig, toen met mij Gaf ik jou redenen tot klagen…

Ik bleef... een kind, dom en goedgelovig Alles gaf ik je, mijn hart en ziel en zoveel meer. Mijn maagdelijkheid, mijn lieftalligheid, ik had jou niet door. Prachtige kinderen, schonk ik je, géén complimentje! Jij stal en pikte, nam, een verdomde pervert Je misbruikte me, vele, enge lange jaren. Het was steeds ikke, ikke, ikke Affectie of…

jij zocht ik zag ik kwam jij keek wij keken we kletsten we kwetterden tetterden kusten we wilden we deden waren zo gretig zo dwingend zo naïef zo onwetend zo veel zo vlug te onbewust te onmachtig te gewond te bevechtend te weinig tevreden waren wij dat? wie was jij? waar was ik?…

jij hebt mij verlaten verdriet prikt in mijn ogen die alleen nog maar zwart zien ik stort in de afgrond van het randje van jouw hart een eindeloze diepte in met grote snelheid verlaat ik jouw lichaam ik val uit jouw verlangens om plaats te maken voor een ander maar jij verlaat mijn lichaam niet ik houd jou gevangen voor onbepaalde…

Ik voel me heel alleen niet gehoord en niet gerespecteerd Ik weet waarom ik ga scheiden Omdat het vertrouwen en mijn hart gebroken zijn Ik vraag me af hoe kan eens je man zo respectloos geworden zijn? Ik moeder van vier heel mooie kindjes die zitten op de bodem van mijn put Ik weet waarom ik ga scheiden van jou Omdat vertrouwen…

onomkeerbaar pijnlijk zijn de noden, de enige reden waarom wij nog leven onomkeerbaar wetend dat deze reis, een onmogelijkheid is om verder te zoeken, onomkeerbaar wordt afgespeeld aan hen die achterblijven een gevoel, onomkeerbaar zijn de doden onomkeerbaar een laatste zucht, een allerlaatste blik in jouw gezicht levenslang, voordat de…

13 jaar 13 jaar liefde, geluk, vertrouwen en vooral veiligheid Laat me met rust.. In een dag weg Nu komen de jaren van pijn, onzekerheid en angst Laat me nu met rust.. Hou op met schoppen Zie nu eens je fout in Laat me nu maar met rust.. Alleen maar bezig met geld Zie dan in dat het voor hun is en niet voor mij Laat mij met rust..…

Daar staat 'ie weer Die vaas... en ik heb weer die beelden Sorrie dat ik het zeg, maar: Verdomme! Hij staat er weer die kutvaas en de fragielheid druipt ervan af Een bosje lavendel met bruine stengeltjes en blauwe bloemetjes Het is veranderd, het was mooi maar het doet helemaal niets meer het is uitgewerkt tot het minimale in kracht…

Een gevoel van leegte Niks doet er nog toe Alleen de gedachten aan haar maken me rustig Tegelijkertijd doen deze mij pijn Raken ze me op een manier die angstaanjagend is Voor het eerst in mijn leven Jaloezie Het doet me pijn dit te zien Dit te horen Ik wil het niet weten Niet horen Maar toch wel Ik moet het weten Ook al doet het helse…

gestadige weg, waar loop je langs.. wat verwaarloosd want ieder einde is een ruw begin. Ik voel het zachte mos, levendig groen, siert de lijdensweg en honderd vleugels dragen mijn zachte pijn en de warme wind hij vangt mijn haren, houdt mij zijn hand liefdevol voor mijn ogen. Oneindig ver blijf je weg, ik zie verwijderd mos groeit…