Terwijl de hemel open plooit van purpergrijs naar geel verkleurt met vegen wit erdoor, net of iemand een stuk stof ontrafelt, priemt het eerste blauwe van de dageraad door de hangende mist. Geluiden, bijna onhoorbare trillingen op de wind, komen door het raam aangewaaid, langzaam zwellend tot een geheel van twinkelend vrolijk vogelgezang…

Is dit een droom Of realiteit Weet ik nog wie ik ben Of ben ik een pion van een spel Waarvan ik de regels niet ken Heb ik zelf nog de controle Of leef ik iemand anders leven Ik voel me zo alleen Zo verloren Dus maak me enkel wakker Als ik ergens anders ben In een wereld Waarin ik mijn leven zelf kan bepalen!…

Ik ga van de hak op de tak Maar als sneeuw voor de zon Ruim ik op Ruimt mijn huis op Ruimt mijn kop op Gooi ik weg Geef ik weg Ga ik wandelen En bewandel dan graag Het smalle pad!…

Leven is Beweging Leven verschaft Je ieder moment De vrijheid Nieuwe en andere Gedachten te denken Die de scheppers zijn Van een nieuwe levensvorm en persoonlijkheid…

Ze vraagt zich af wanneer het ouder worden is begonnen en of het leven wel levensecht is? In haar vergeten momenten verwateren de beelden en verdampen in een traan terugblik naar haar oeroude zielsbestaan... Ze verbergt zich in de stilte waarin de dag haar blijft schaduwen zoals de zon die leert haar donkerte te omarmen in de maan…

Vecht niet Maar beweeg mee Met de stroom Van je eigen Energie…

Wees lief Voor jezelf En de ander Zal ook liefdevol Met jou omgaan…

Als wij onze Intuïtieve kennis Voortdurend verdringen En wantrouwen En in plaats daarvan: Tegen autoriteiten opkijken Naar bevestiging Door andere uitzien Onze waarde Buiten onszelf zoeken En waardering Van buiten ons verwachten Geven we onze Persoonlijke kracht weg…

Volg je Eigen pad En laat De ander los Zodat die ook Zijn eigen pad Kan bewandelen…

Je kunt alleen Vrede vinden Wanneer je het Lelijkste in jezelf Waarlijk kunt accepteren Zonder ooit Je ingeboren schoonheid Uit het oog te verliezen…

Als je de last Van de ander Op je schouders Probeert te nemen Maak je het jezelf En de ander Onnodig moeilijk…

Overgave aan het Leven Betekent ook: Overgave aan de pijn Die er tragischer wijs Bij hoort En gelukkiger wijs Weer wegvloeit…

Uiterlijk minder! Innerlijk meer?…

Zeg schat, heb jij het koud, vraagt eega? ik zeg nee, eigenlijk niet? Waarom vraag je dat, heb jij ‘t koud? man bukt en zet de verwarming aan. Logisch toch? Wanneer ik in de kamer kom, is ‘t daar warm manlief nergens te zien tot ik geluiden elders hoor, is ie bezig in de hobby- treinkamer? Logisch toch?…

Herken jezelf En je zal alles In een beter licht Zien…

Vertrouwen is Weten met je hart Luisteren naar je hart Doe je door: De stilte op te zoeken En uitsluitend aandacht te hebben Voor het hier-en-nu De stilte is de stroom Die ons naar de binnenste Kern van ons wezen voert Waardoor we te weten komen Wie we zijn En we onze innerlijke kracht Kunnen ervaren…

Voor jezelf gaan staan Betekent trouw zijn Aan je eigen kern Durven zijn Wie je bent Je eigen wensen En behoeften belangrijk vinden Deze erkennen En ze durven uiten En je met respect Laten behandelen…

Iedereen heeft een overlevingsknop Je moet hem alleen aanzetten Toch, niet toch!…

Als we in waarheid Met onszelf leven Maakt dat ons tot krachtige Onafhankelijke liefdevolle mensen…

Elke keer dat we voor onszelf Opkomen als dat nodig is Versterken we ons gevoel Van eigenwaarde Elke keer dat we dat niet doen Verzwakken we het…