in het schemerlicht tussen mist en dauw loopt daar geruisloos iets met een touw zo stil dat het hier lijkt, plots zie ik iemand met een grote vuilniszak, angstig weet ik niet wat ik moet doen, moet ik het ontwijken of pak ik die klootzak. is dit de echte dader van de afgelopen tijd die mensen vermoordde en ze dumpte in alle koelheid…

Ja, haar leven was verpest ze liep niet in 't gareel verloederde in onze maatschappij nooit enige liefde drank, drugs en geweld hadden het oordeel al geveld haar bestaan was hakkelend door het leven gaan hier een greep en daar een duw proberen te overleven collecte ging aan haar voorbij niet opgenomen in het systeem stierf zij reeds…

ik kon er niks aan doen ik werd zo plots erg boos ik kon er niks aan doen dat die jongen daarvoor koos hij begon me hard te slaan en heel hard te schoppen die jongen echt waar hij was niet te stoppen ik schreeuwde om hulp maar het leek of niemand luisterde tot mijn engeltje achter mij fluisterde hij bleef maar roepen vecht nou eens terug…

donkere herinneringen verdreven door de wind duiken soms nog eens op als 't heden ertoe dwingt…

De nacht dat het allemaal is gebeurd. Iets wat ik tot op de dag van vandaag steeds heb betreurd. Met 10 tegen 1. Nee, dan blijft niemand op de been. Messen kwamen er aan te pas die nacht. Met 8 messteken ben je naar het ziekenhuis gebracht. Geluk bij een ongeluk ben je niet in je buik geraakt, anders had je de dag van vandaag niet meer…

lag in bed te gapen echt bijna te slapen toen werd ik gebeld het was zinloos geweld ze zei ik kon het niet laten ik moest met je praten jouw luisterend oor daar word ik rustig door ik hoorde haar aan liet ook mijn tranen gaan zoveel pijn en verdriet voor mij stopt het niet ze is bang en verward haar stem zo apart ik ken haar…

Vrede is maar een woord al zo vaak gehoord. Nog steeds is er oorlog en geweld waarbij een mensenleven niet meer telt. Wat zou de wereld mooier zijn als de mensen vreemdzaam zouden leven met elkaar. Geen strijd meer of verschil tussen blank en zwart, arm of rijk, ieder mens is toch gelijk! Vrede, is dus maar een woord al te vaak gehoord…

Jouw twee armen waarin ik me zo veilig voelde grepen me vast uit het niets Jouw twee handen die ik uit liefde en respect kuste stompten op m'n hoofd in om niets Jouw stem die me zo vaak gerust stelde schreeuwde dat ik op moest flikkeren Die ene avond veranderden drank & drugs jou in iets...…

Genegeerd, gekleineerd zonder veel woorden liefde doodgemaakt diep in mij, is mij vermoorden. Gedachten overlopend voel ik mij in mijn ziel bevrijd gedachtenindex staat voor hartverwarmende strijd. Dagelijks treft het, raakt vreemden heel bitter poëtisch vertekend gezicht, vals nostalgiegeglitter. Genegeerd, gekleineerd stil en zonder woorden…

vergeef mij dat ik even droomde en mijn gedachten wat liet zweven weg van alles om mij heen al duurde het maar even, even weg van het geweld van honger dorst maar vooral de kilte, vergeef mij dat ik even droomde en genoot van deze stilte.…

Elke dag zie je het Dat zinloos geweld levens verwoest Elke dag voel je Hoe de wereld In elkaar zit Elke dag hoor je Dat geschreeuw om Je heen voor hulp Maar elke dag lees je het Dat er weer iemand Vermoord is voor niets…

Ze stond te trillen op haar benen Haar oog kleurde langzaam blauw Collega’s probeerden haar moed in te spreken en haar te troosten. Maar dit had niet mogen gebeuren Het was haar eigen stomme schuld Ze was altijd lief en open naar haar groep patiënten. Ze had zoveel geduld. Nu was ze onvoorzichtig geweest en had het meisje de rug toegekeerd…

terug naar mijn oude ik stik maar geen lucht geen blauw of rood geen lucht dood Voel het branden diep in mijn ziel machtig dan maar macht jullie macht maar? geweld is niet de weg of toch elf de helft nog niet verteld held manier ik geef maar krijg niet veel het kookpunt is bereikt de soldaat in oneindigheid als je voor me…

ik kan niet meer tegen de pijn ik kan niet meer tegen dat gevoel niks, helemaal niks is meer fijn en niemand die snapt wat ik bedoel ik ben nu helemaal op jullie hebben me voor altijd geraakt ik was een bloem, nog in de knop jullie hebben dat kapot gemaakt waarom vraag ik me af wat had ik misdaan niemand verdient zo'n straf hadden…

De vriend van m'n moeder, Hij is wel een beetje gay. Lang, kaal en lelijk, Maar daar zit ik echt niet mee. Het probleem is dat hij kinderen slaat: Niet kindvriendelijk maar kinderhaat. Dat hoort niet in mijn leven Want ik wil naar de top streven. Dat kan niet met blauwe plekken En als hij aan m'n armen en kleren blijft trekken. Laat mij…

Daar zit je dan, alleen in elkaar gedoken. Je bent nog zo klein en nu al gebroken. Er komen pijnlijke traantjes in je ogen. Nog zo onschuldig dat zou eigenlijk niet mogen. Maar hier thuis is het niet zo fijn. Altijd maar ruzie en dat doet je pijn. Papa die naar mama schreeuwt en andersom. Je snapt er niks van en dat vind je stom. Je…

Als ik ze zie, die kinderen daar Hun leven zo anders, het is zo naar Want als ik ze eens goed bekijk Vechtend voor hun koninkrijk Door het zand naar de brug Met wapens op hun tere rug Vol geladen om te raken Want die kinderen daar meemaken En niet veel ouder dan een jaar of tien In het leger en bovendien Zonder ouders want die zijn Neergeschoten…

Een nieuw scheppingswerk is geboren Niemand wil Of kan De waarheid Aanhoren Strooi wat gif hier en daar Het is niet normaal Nee Het is raar De nieuwe zijn er al lang Ben jij al bang? Een vijand is vergeven We wachten wel De nachtwachters Op een waardige vijand Oog om oog Tand op tand We lopen samen op de rand Van een afgrond,diep…

Tijd voor je winterslaap, tijd om te sterven, je valt me nu al maanden lastig, je weet nog altijd niet van ophouden; het wordt nu al kouder, geef het toch op, maar nee hoor, je hangt nog steeds rond mijn kop; iedereen zegt dat je niks meer doet, maar ik hoor nog steeds je gezoem, en jij prikt nog steeds, opzoek naar mijn bloed; ik…

Beschaafd geweld barbarensport voor heren kapsones taboe!…