Het wuivende riet kiest voor luidruchtig afscheid in felle herfststorm…

De intercity raast zijn schaduw achterna Wie zal er winnen?…

Avondgloed verzinkt traag achter kale bomen: een stil schimmenspel.…

Is morgen vandaag dan is vandaag gisteren zonder mijn zorgen…

O Gij, rode tulp niet de bloem der liefde, doch mijn hart gestolen…

Volle maan schijnt klein in de wijde nevelkring vol licht en krullen.…

"Arme" liberaal voelt zich met zijn maatkostuum in het pak genaaid…

Kaarsjes branden op; vragen en dankgebeden klinken door de walm.…

Een vader die liegt voelt zich niet aangesproken hoe hard de waarheid…

Het ruige herfstbos, vol dooreengeweven loof, heeft kunstig aanzien van oude, gerimpelde, maar smakelijke appels.…

Overal schouwend loop ik door een bos, dat mij allang bekend is, begin dit oord eindelijk toch werkelijk te kennen.…

Het vochtige bos is weer vol vliegenzwammen: lief'lijke kleuren. Waarom moet dit sprookjeskleed gevreesd venijn bedekken?…

Orgasmes, toch tig? Schaars ik naast Hollandse lig, Bochtig noch vochtig. Drachtig of spochtig? Niet zeug of Hollandse big, Steeds achterdochtig. Hoogtepunten, veel? Nooit nat uit Hollandse keel, Onbesproeid prieel. Lol in het leven? Vermoedelijk heel even. Als Sint Pieter belt.…

bladeren drijven wie nu nog geen huis heeft, zal er geen meer krijgen…

De Joodse raadsman loopt gehaast: lange vlechten zwaaien heen en weer. Die olijfbomen zien geribbeld, verschrompeld: vervallen eeuwen. Bij de klaagmuur staan mensen stil, _ lopen dan rond, oppgewekt en verlicht! Via Dolorosa: kleine winkeltjes beuren nare straten op. Hier liep de Man van smarten naar dood van verheerlijking. De…

Kerk, synagoge en moskee staan bij elkaar, stralen vrede uit, waar christenheid ontkiemde, moedig, maar fel bestreden. Romeinse bouwval: nieuw vermaak en vertoning bloeien steeds hier op. Woelig Nazareth... Wie denkt aan het tere dorp van de reine bron? De zwarte bergrug krijgt een oranje kapje: trage maansopgang. De arend kringelt…

In 't verlaten bos klinkt nog vaag motorgegons, tikkelt het lover fijntjes als in de oertijd, waar reine eenvoud heerste. Wat eens een eik was, ligt molm en plat, vol gaatjes, begroeid met mos: een heerlijk groot woonpaleis voor het kleine kriebelvolk. Speculaasgebak, de lekkernij zonder tijd, prijkt op kunstwerken der Goudeneeuwse…

De alpinist zoekt eens rust in de Ardennen, ziet hun najaarsbos, beleeft inniger dan ooit zijn tochten door de bergen. Brabantse busreis: zakelijke gebouwen glijden steeds voorbij, waartussen vrij bosleven onbelemmerd luchtig wuift. Langzaam rondlopen, stilte beleven op de zandverstuiving, denkend aan kindervermaak, dat hier vroeger…

Door de pijnbomen waait zachte wind vol reislust, trekt suizend verder, komt dan weer, blijft steeds dwalen in de wiegende kruinen. Witte avonddamp verspreidt zich, langzaam stijgend, over het weiland: hoge bomen verijlen, zijn vage spookgedaantes. Op de brede berm staat een dichte rij beuken met kromme stammen; je ziet nog altijd de…

Een vrouw fietst frivool zonder gefluit door de stad, pech voor haar: bouwvak!…