Niks is kostbaarder Dan jouw eigen edelsteen Je kristallen traan…

Winter in het bos hoe onaangedaan gladde beuken daar staan…

Schelpen in het zand Werpen lange schaduwen Langs de waterlijn…

Veel te vroeg uit bed ik zat op het toilet - maar niet te kakken…

Stomme soldaten Beetje op elkaar schieten Heropbouw van niks…

Je ogen glanzen Van het water en het licht Tranen van blijdschap…

Aan de Kratersee zit ik in mijn zwembroek te kijken naar haar…

Met een hart van brons luiden klokken om ter schoonst alle weer en wind…

In de spiegeltent geef ik rondjes keer op keer kom ik mij tegen…

ijzige tranen vloeien zachtjes van verdriet nu zijn ze zichtbaar…

in stilte weent zij de tranen zijn ontelbaar de zon staat haar bij…

Koude ijsbergen Drijvend naar een warm klimaat Kille frustratie…

Vliegtuigstreep ebt weg - aan de kop ervan hang jij, waarvan ik afhing…

Als sneeuw voor de zon verdwijnt het wintersprookje als was het een droom…

In het Lampertstal- Een orchidee kijkt in mijn lens... Ze blijft, én gaat mee…

Zwoegende schimmen verdrinken in hun waanzin tot de morgen komt…

Oude wandelstok… Je ruikt nog naar vaders hand, die me opvoedde…

Ik tap ze beiden altijd en op ieder feest, mopjes en trappist…

Jij zegt: 'I'm sorry' terwijl je mij je hand reikt zeg ik: 'I'm Guido'!…

Wortels verdwijnen In een berg van hooi en stro Klinkt een zacht gepiep…