Blozende wangen Voor de aangeboden roos Ogen die stralen…

Kon Zelfhaat maar zijn De oneindige liefde Die ik voel voor jou…

Kon Zelfhaat maar zijn De oneindige liefde Die ik voel voor jou…

Kon Zelfhaat maar zijn De oneindige liefde Die ik voel voor jou…

Kleurrijke bloemen lokken bijen met hun geur Wij krijgen honing.…

in groen verscholen schuilplaatsen voor mens en dier, oase van rust…

Sierlijke vogel duikt door schuimende golven een vis is zijn buit.…

De zon streelt lichtjes tedere rozenknopjes, ik ruik het leven.…

De wind ruist door een reusachtig bloesemboeket van roze wolkjes.…

In 't oude bos, als duisternis wint van de zon ontstaat nachtleven Oehoe klinkt troosteloos door gebladerte loert de uil Een veldmuisje wordt prooi!…

Het vogelnestje verliefde vogels bouwen blij aan hun toekomst.…

Hij sluit zijn ogen en laat gedachten zweven die zinnen vormen Soms willen woorden hele zeeën omarmen maar ook vaak de lucht Ook wel een vogel wordt in woorden gevangen in zijn haiku kooi maar hij laat haar gaan in ruil voor lettergrepen die inkt doen vloeien. De inspiratie zij komt als een golf bij vloed die dwang overspoeld…

Een stille vlakte die al velen liet sterven Door gezichtsbedrog…

eenzame schilder tovert met lentekleuren een mooi stilleven…

Golven bewenen gezonken tranen met een melancholisch lied.…

verlegenheid kleurt wangen in diepe tint rood, verborgen charme…

de stinkende roos verwelkt bij de geliefden, passie onhoudbaar…

blik, glas en papier, de natuur wordt weer vervuild door mensenhanden…

Volwassen staat hij nu in mijn tuin te pronken, mijn kleine kerstboom.…

voor het verkeersplan voor de singel een terras en meer wachttorens…