inloggen
voeg je hartenkreet toe

Hartenkreten

hartenkreet (nr. 17.173):

Veroordeeld tot het plein

Meesters hebben geen idee
Van het onderhuids gezwel
Dat woekert en onzichtbaar is
Al lopen ze daar wel

Natuurlijk, als er vechten is
Dan zijn ze snel paraat
En wordt er naderhand, in school
Nog lang over gepraat

Maar de wond die in mij brandt
Is van een dieper soort
Smeulend tijdens speelkwartier
Rond half elf aan de poort

In eenzaamheid ontstoken
In het hart, nabij die streek
Maar niemand acht mijn lege blik,
Niemand acht mij als ik smeek:

Scheld me alsjeblieft eens uit
Schop me, terg me, duw of sla
Maar doe niet, doe toch langer niet
Alsof ik niet besta

Schrijver: Johannes Steur, 3 mei 2006


Geplaatst in de categorie: school

4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.064

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
hannah
Datum:
12 augustus 2006
Een geweldige gevoelsuiting, dit gedicht en ook nog mooi geschreven. Bij mij heeft het iets van herkenning opgeroepen. (Ook al ben ik de school al decennia ontgroeid.)

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)