Hartenkreten

hartenkreet (nr. 20.914):

herfstelijke Noordzee

ik heb de zomer niet gemist
eerder ‘t vermoeden van een herfst
wanneer de wind verloren waait in wolken
papieren vliegers rusten in het zand

waar pas nog kindervoeten dansten
bonte fladderfiguren in een wind
de hemel tegemoet die ‘t wanen liet
wat meeuwen in hun vlucht verkondigden

het fluiten horen over duinenruggen
zeezout inademen en verte zien
op schemering wachten en op vloed
springend de getijden volgen

tot waar in donkere nacht
de lichtkegel van vuurtoren kruist
het golvend wiegen van de zee
en ‘t simpel heel gelukkig zijn.