start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (1331)
adel (24)
afscheid (1443)
algemeen (1360)
bedankt (248)
biologie (47)
dieren (779)
discriminatie (128)
drank (179)
economie (65)
eenzaamheid (1479)
emoties (4453)
erotiek (530)
ex-liefde (1267)
familie (400)
feest (159)
film (37)
filosofie (1144)
fotografie (39)
geboorte (275)
geld (77)
geweld (188)
haiku (1262)
heelal (178)
hobby (82)
humor (1373)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (836)
internet (95)
jaargetijden (753)
kerstmis (349)
kinderen (821)
koningshuis (80)
kunst (171)
landschap (147)
lichaam (309)
liefde (8616)
lightverse (644)
limerick (1122)
literatuur (191)
maatschappij (717)
mannen (142)
media (70)
milieu (87)
misdaad (152)
moederdag (82)
moraal (413)
muziek (298)
mystiek (265)
natuur (1474)
ollekebolleke (2)
oorlog (392)
ouders (302)
overig (984)
overlijden (1419)
partner (218)
pesten (141)
planten (50)
poesiealbum (67)
politiek (337)
psychologie (1183)
rampen (111)
reizen (174)
religie (1239)
schilderkunst (66)
school (98)
sinterklaas (111)
sms (26)
snelsonnet (403)
songtekst (150)
spijt (222)
spiritueel (146)
sport (361)
sterkte (83)
taal (364)
tijd (899)
toneel (44)
vaderdag (45)
vakantie (156)
valentijn (129)
verdriet (2198)
verhuizen (50)
verjaardag (162)
verkeer (88)
voedsel (120)
vriendschap (906)
vrijheid (611)
vrouwen (268)
welzijn (427)
wereld (334)
werk (174)
wetenschap (83)
woede (220)
woonoord (172)
ziekte (792)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 52281):

Witte tulpen, roze hyacinten

oogstrelende lentetinten
na een lange wintersleur
sublimiteit van kleur en geur

lieve lenteboden
die een bevroren hart ontdooien
onder naakte bomen
ontwaken frisse dromen
dat de dood maar even slaapt
en de kiem van het leven blijvend waakt

in het land van sneeuw en ijs herboren
lijkt uw blankheid zo volkomen
zuiver zijn uw kelken als een communiekleed
waar alleen een kinderhart is aan besteed
roze klokjes van hyacinten zo zijdezacht
als een pril ontluiken in een eerste lentenacht

witte tulpen, roze hyacinten
ik mocht u ooit als zielenruiker binden
als een maagdelijk gevoel
houdt gij mijn hart in jongen bloei

en ondanks voorjaarsstorm en regen
- die u lieve bloemen niet genegen -
blijft gij voor mij een ware zegen
als een eerste liefde, als een eerste zoen
kunnen zij telkens weer die magie overdoen

Schrijver: greta casier, 10-03-2018

gretacasieratgmail.com


Geplaatst in de categorie: natuur

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 178 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Anneke Bakker
Datum:14-03-2018
Bericht:Wat een heerlijkheid om dit mooie gedicht te lezen Greta, fijn lentegevoel!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)