inloggen
voeg je hartenkreet toe dichtwoordenboek

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 53722):

Met vulpen

Vanuit haar stoel kijkt ze door het raam heen naar de toekomst
Proberen deed ze jaren dus nu
kijkt ze toe en terug in stilte

Dit is verdriet, van niemand anders
Wat ik voel als een nieuwe dag begint
Ze kan niemand meer haten
Of haar liefde geven

Het is net zo eenzaam als de ochtend
in de schommelstoel zelf, als de vogels langs het raam gaan en de planten in de tuin heen en weer

Ze vraagt zich af wie haar zo wil zien
Ik zelf heb geen ideeën meer
Hoe ik de dam van mijn eigen meer
moet zijn terwijl het al overstroomt

Hun die zijn verbinden ons, omdat ze ons mogen ontvangen en keuren onze omgeving af
Ik zie nu pas hoe mooi de naakte boom is die ik toen ook zag

Hoe afgebroken een ruïne is
En hoe koud leegte kan zijn
Dat het kwetsbare bestaan van ons
niet alleen maar lidtekens heeft

Een hoop mensen hebben weet van
spontaniteit, maar wij bepalen voor negentig procent ons eigen leven
volgens mij

Maar wij mogen kijken tussen regels door
Zo wordt er naar ons geluisterd
Zo worden we bekeken
En zijn we vrij

Pat

... Elke weg ligt open ...


Zie ook: https://m.facebook.com/pr...083&tsid=0.5414176513215263&so

Schrijver: Paul Christiaan, 25 dec. 2019


Geplaatst in de categorie: emoties

5,0 met 1 stemmen 38



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Paul Christiaan
Datum:26 dec. 2019
Bericht:Bedankt Ria, fijne dagen !!

Naam:Ria
Datum:26 dec. 2019
Bericht:Geraakt door deze mooie worden!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)