Ratten en geluk
Plots sprong er een vervreemd
moment in mij open
ik moest gewoon
ongelukkige ratten verslaan.
Kracht had ik niet
uit
nood!
Wanhopig gebukt gaand
onder
vuilniszakken
steeds
mijn huilende vingers
te drogen.
Moedig niet zichtbaar
wel vasthoudend.
Schoof ik mijn weemoed weg
meegegeven aan
rennende
chaotisch vluchtende en neer-
gevallen
guardian-ratten.
Uit mijn
zicht.
Ik dacht alleen
nog wel aan het drogen.
Inzender: Anna, 18 januari 2026
Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!