Hartenkreten

hartenkreet (nr. 59.361):

De regenboog

Hij die speurde
naar het einde
ergens op de grond
Terwijl die pot vol goud
al die tijd
vlak voor zijn voeten stond

Dagen achtereen
snuffelde hij tussen bomen
als een herdershond
Met gebroken rug
ravenzwart van verdriet
leek hij verslagen

Jarenlang hield hij vol
met volharding op zijn gezicht
getekend door eeuwige strijd
Door wind, kou en regen
met hoofd neergebogen
treurend in diep respijt

Zocht hij perfectie
maar liep geluk
zo straal voorbij
En hoe meer hij bleef zoeken
hij vond nooit echte liefde
aan zijn zij…