Zwarte stappen
Liefde betracht het
onzichtbare
in de ander op te merken,
zij is nimmer blindheid zonder
zicht.
desalniettemin leiden paden
zonder zicht
de zwartste stappen
struikelend, herhalend,
over ranke stammen
waar het hout de knieën kent
de grond het vallen bewaart.
Elke stap beticht zichzelf,
alsof richting schuld draagt,
alsof vooruitgaan een vorm van
vergaan is,
wanneer het zijn geen plaats
krijgt.
Een spiegelend landschap
is te verstaan,
niet door te kijken,
maar door te breken.
Ware de zon ondergegaan
zou het licht
zich herinneren
hoe schaduw begonnen is.
Eindeloos opnieuw
geloven,
in liefde.
11 februari 2026
Geplaatst in de categorie: liefde

Er is 1 reactie op deze inzending: