Hartenkreten

hartenkreet (nr. 59.485):

Hemel der onzichtbare coördinaten

Waar de taal van
de ander de richting
betast
spreekt verblindend
zicht
door
de ander beticht een verborgen geschiedenis
gebouwd op oude stenen
in klanken bedoeld
als muziek

woorden klonken
als vleermuizen
omgekeerd
in een donkere grot,
niet het zien
hield hen uiteen
enkel de echo welke
te laat terugkeerde

een trilling, die zich
vergiste in afstand
nabijheid werd een zicht
met meetpunten zoals
de hemel haar coördinaten
verbergt-
bewegen door
eenzelfde donker vol
onleesbare citaten

Haar volgorde verward
gegooit
tegen empathie
empatisch, schrijnend
deed het diepe gevoel
verdwijnen

wat bleef, een bodem
welke zich nimmer
luid hardop toeliet
tot openen, enkel
de poging
die geen naam durfde
te dragen
wat tussen hen
lag de breuk, naar
dragend verschuiven

zoals vleermuizen
dezelfde
grot verlaten de
onvolkomen
stilte te laten