De berggeit

de geit kijkt neer, het dal
diep en wijd
daar woont de twijfel,
daar verstrijkt de tijd

hij zoekt in rots een spiegel
voor zijn naam
alsof hij zonder echo
niet bestaan, kan gaan

de wind gaat langs,
de lucht wordt
dun en koud
de vraag wordt zwaar
het pad wordt steil en smal
gebouwd

wat blijft staan en wacht
op zeker weten
zal nooit de top, maar enkel
de angst bezweten

hij zet een stap, en nog één
zonder stem
en elke stap wordt langzaam
weer van hem

zo leert hij daar,
waar niemand iets zegt
je bent niet wat je vraagt
maar wat je legt

berg,wind,stap

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 2 stemmen 308