Hartenkreten

hartenkreet (nr. 59.624):

ONBEVANGENHEID VAN KIND TOT KINDS

Het is in mijn persoonlijke perceptie
toch vooral het kind, de kinderen

wie, die onbevangenheid omvatten, uitstralen
mij volledig laten glunderen, genieten en kleuren

tot diep achter mijn oren en zelfs nek
zeker als ze hun vrije liefste glimlach tonen

dat mij doet beseffen hoe het kind onbevangen leeft
op wat, ik als volwassene meestal niet meer toelaat

edoch zich in mij veel later, veel ouder, wellicht wijzer
het kind van mijn speelse jonge ziel zich weer manifesteert

als mijn belangrijke lichamelijke functies afnemen of uitvallen
kindsheid mijn deel zal, mag worden te dragen, te gedragen

in oprechte, vrije wil zonder enige verplichting
zijnde mijn eigen volwassen onbevangen ziele-kind

die onbevangenheid welke de dood overstijgt
en ik met een glimlach op de lippen overlijdt!!