waar dromen bloeien
Een leven zonder dromen
is stil als aarde in de winter,
een tuin die wacht maar niets onthult,
waar geen kleur het hart beroert.
Geen fluistering van hoop in de wind,
geen zachte belofte van morgen,
alleen het lege pad van wat is,
zonder het verlangen naar wat kan zijn.
Maar waar een droom ontkiemt,
daar breekt het licht voorzichtig door,
en groeien bloemen zonder naam,
gevoed door hoop en verbeelding.
Dus koester wat nog niet bestaat,
geef ruimte aan het ongeziene,
want in elke droom schuilt een zaad
dat een tuin tot leven wekt.
20 maart 2026
Geplaatst in de categorie: filosofie

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!