Tussen

Er was geen moment
alleen het verschuiven
zo zacht dat het niet
opviel

niet voor de ogen
van anderen
niet voor de dag

zij werd lichter
niet als lucht
maar als iets dat
loslaat zonder te weten
waarvan

in de kamer bleef alles
staan
de stoel,het glas
de tijd die doorging
gewoon

alleen zij
gleed
en ergens in het ritme
dat niemand hoorde

riep iets haar naam
steeds opnieuw
alsof het terug kon
komen, door herhaling

haar handen vonden
het kussen
zochten weerstand
een grens

iets dat zei
hier ben je,
het antwoord bleef uit
alleen het bonzen

dat niet meer wist
waar het vandaan
kwam

en het glijden
dat geen richting had
tussen verdwijnen
en zijn

bleef zij
als een vraag
zonder geluid.

loslaten,glijden,zijn

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 8