Hartenkreten

hartenkreet (nr. 59.731):

Ver ademen

Geen huis
maar een onderbreking
de weg ernaartoe-
lang, uitgerekt

alsof afstand eerst gevoeld
moet worden voor iets
kan ontstaan

een plek waar het bestaande
niet meer voldoet
waar muren nog niet weten
wat ze zullen dragen

waar hout kraakt onder
de last van wat nog
geen vorm draagt
alles moet verbouwd-

alsof de werkelijkheid
zich nog niet vastlegt
jullie handen door
het onafgemaakte

tussen splinters en
open naden
dichter bij elkaar
met elke balk, elke kier
elke poging

alsof niet het huis wordt
hersteld
maar iets tussen jullie
langzaam vorm krijgt

want wat is een plek,
wanneer zij niet eerst
weerstand biedt?

Zweden ligt hier niet
als bestemming
maar als het uitgerekte
zwijgen
een landschap dat niets
vraagt en

juist daardoor ruimte
laat
voor wat tussen jullie
leeft

in deze leegte
wordt elke keuze zichtbaar
elke plank een uitspraak
elke kier een vraag

niet bouwen naar comfort
maar naar een vorm
van zijn
die alleen samen kan
ontstaan

en ergens,
tussen aankomen en blijven
tussen moe zijn en doorgaan
ontstaat die plek

niet als bezit
maar als wederzijdse
erkenning
een huis dat toelaat-

in alles wat daar
ontstaat.