Hartenkreten

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 59.743):

avondmist

wie rust wil kennen
moet eerst verdwijnen in arbeid

in het zachte ritme
van herhalen en dragen

handen die langzaam
hun eigen gewicht vergeten

de dag die zich uitstrekt
tot hij oplost in licht

en pas wanneer alles
is neergelegd zonder haast

wanneer zelfs het verlangen
niet meer spreekt

komt zij

rust

als een dunne avondmist
die over het veld glijdt

bijna niets
en toch genoeg