MEA CULPA

---

Zij is weg.

Zeg het hardop.
Zij is weg
en jij weet waarom.

---

Niet omdat de liefde stierf —
liefde sterft niet zomaar.
Liefde wordt vermoord.

Langzaam.
Met kleine messen.
Te laat thuiskomen.
Te weinig zeggen.
Te veel zwijgen op de verkeerde momenten
en te veel praten
als het er niet meer toe deed.

Jij deed dat.
Jij.

---

Zij heeft je gewaarschuwd.
Eén keer.
Twee keer.
Een derde keer met ogen
die al afscheid namen
terwijl haar mond
nog hoopte.

Jij zag het.

Jij zag het
en dacht:
Morgen.

Morgen bestaat niet meer.

---

Nu staat haar kant van het bed
leeg en rechtgetrokken —
niemand die dat deed,
het trok zichzelf recht,
de matras vergat haar al sneller
dan jij wil toegeven.

Dat snijdt.
Dat snijdt elke ochtend opnieuw.

---

Jij schreeuwt niet.
Mannen zoals jij schreeuwen niet.

Jij zet koffie.
Jij doet de afwas.
Jij beantwoordt e-mails
met twee handen die trillen
zo licht
dat niemand het ziet.

De schreeuw zit binnenin —
vast tussen ribben en spijt,
een dier dat niet sterft
maar ook niet kan leven.

---

Zij was niet perfect.
Dat vertel jij jezelf.

En het is waar.
Het verandert niets.

Zij was niet perfect
maar zij was van jou
en jij —

jij was er niet genoeg.

---

SNachts herspeel je het.
De film loopt altijd hetzelfde af.

Jij had kunnen bellen.
Jij had kunnen blijven.
Jij had één keer —
één godverdomde keer —
je telefoon kunnen neerleggen
en haar gezicht kunnen lezen
als het enige boek
dat ertoe deed.

Maar jij las het niet.

---

En nu —

nu lees jij haar afwezigheid.

Elke dag.
Elk woord dat zij niet stuurt.
Elk geluid dat het huis niet maakt.

Jij bent er nu.
Volledig aanwezig.

Te laat.

---

Er is geen vijand om te haten.
Geen onrecht om te vervloeken.
Geen ander in het verhaal.

Alleen jij.
Een lege stoel.
En de wetenschap
dat jij dit
zelf
hebt gebouwd.

---

Eigen schuld —
twee woorden
die zwaarder wegen
dan enig vonnis.

En toch sta je op.?

Wat moet je anders.??

afscheid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 8