altijd naar het licht

ik sta nog steeds op de rand
maar mijn voeten kennen de grond

de lucht vraagt niets meer
ik adem haar gewoon in

in mijn zak
geen stenen meer
maar zaden

de schaduw fluistert nog
maar zachter nu
alsof ze weet
dat ik haar niet volg

want achter het gordijn
van niet weten
zoek ik geen einde

ik keer mij om
naar het geluid van adem
naar warmte op mijn huid

en telkens weer
zonder aarzelen
kies ik

voor het licht

leven

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 16