Gemiste kans
De liefste vogels vliegen zomaar weg,
verdwijnend in de stilte, met een lach.
Zij laten woorden achter, nooit gezegd,
maar die wel altijd werden meegebracht.
Nu pas glippen ze over de lippen,
vullen het hart met wrange pijn.
Het zijn slechts talloze, verdwaalde stippen,
op een abrupt afgebroken lijn.
Goud verdampt in lege handen,
bij een langzaam uitdovend vuur.
Bodemloos gevulde manden
in de waarheid van het kille uur.
... Laat woorden uit je hart niet achter de lippen hangen, maar spreek ze uit voordat het te laat is. ...
Schrijver: PitsikatoInzender: John hamers ©, 16 april 2026
Geplaatst in de categorie: verdriet

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!