Buren van de Nacht

De nacht viel
zwaar
een lage toon
hun leven klopte
door haar woon

zij vouwde stil
met dagen klein
liet hen de maat
van alles zijn

twee honden aan
haar zij,geen
mens meer dicht
geen burenvrij

zij hield de wacht
droeg de schrik
de stilte ademde
te dicht,te dik

hij boven haar
als wakend oog
die door de uren
mee bewoog

hij zag wat zij
niet zeggen kon
de dreiging zonder
naam of bron

een krat,wat rook
een kleine brug
de grens week zacht
kwam niet meer terug

hun ruwe rand
werd ondergrond
waarop geen vallen
meer bestond

wat uitschot heet
uit andermans mond
bleek hier een
dragend stil verbond

nu draagt de nacht
wat eerder brak
geen angst meer
die haar adem stak

maar grond onder
een opgeluchte zucht
zij werd de beste
buuf.

woon,overlast

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 30