Waar een moeder begint

Ze leert niet door te wijzen,
maar door te zijn,
een zachte schaduw in het ochtendlicht,
een hand die niet duwt maar opent.

In haar jaszak ritselt het alledaagse:
pleisters, broodkorsten,
een vergeten knikker die ooit een tranenvloed stopte.

Ze is de wifi die nooit uitvalt,
de hotspot van warmte,
waar een kind inlogt
zonder wachtwoord,
zonder angst.

Ze spreekt in talen die geen schoolboek kent:
de blik die zegt ik zie je,
de stilte die zegt je mag rusten,
de lach die zegt probeer opnieuw.

En wanneer de wereld te groot wordt,
maakt zij hem klein genoeg
om weer in twee kinderhanden te passen.

Niet omdat ze perfect is,
maar omdat ze aanwezig is,
een thuis dat meegroeit,
een kompas dat niet schreeuwt,
maar fluistert:
hier ben je veilig, hier mag je worden.

moederdag

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 7