Onvoltooid verlangen

Er bleef een stoel aan tafel leeg,
een jas nog aan de kapstok hangen.
De avond wist wat ik verzweeg:
het oude huis vol stille drangen.
Jouw naam ligt nog in elke kamer,
als stof dat niemand weg meer veegt.
Ik leef wel verder, dag na dag maar,
in een droom die rond mij zweeft.

Biografie van deze schrijver

onvoltooid

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.5 met 2 stemmen 50