Leugentje om Bestwil bijna gewichtloos klein, alsof een mond iets toedekt wat nog geen naam kan zijn men zegt: "het komt wel goed" terwijl de bodem breekt, om een kale waarheid soms dieper snijdt dan steekt wij liegen niet uit valsheid of honger naar verraad, maar om de pure waarheid te naakt tegenover staat een moeder schuift…

Het goede in de mens Haalt het slechte in de mens Naar boven. Het slechte in de mens, Bedreigt en verdrijft Het goede in de mens.…

Zullen we overvaren, vroeg de oude veerman aan de wachtende jongeman. Morgen, zei de jongen, is nog vroeg genoeg. Kan ik overvaren, vroeg de grijsaard aan de jonge veerman. Kan het morgen zei de jonge veerman. Morgen, zei de grijsaard hoeft het niet meer en zakte dood ter neer.…

De dichter heeft zin vandaag, het gedicht vordert al gestaag. Al twee strofen neergelegd, waarin aan rijm en ritme gehecht. Maar wat wordt nu zijn moraal, wat moet blijken uit zijn verhaal. Dat vandaag het zonnetje schijnt, zijn humeur niet wordt ondermijnd door chagrijnige regenbuien, met geklater tegen gevelpuien en te haastige mensen…

Vuilnis staat weer in een rij alsof het wacht en kijkt naar mij wat werd verworpen achteloos, ligt daar nog steeds verrassend broos een lepel buigt een sok alleen een brood dat hard werd, droog als steen zij liggen daar zonder verband vormen toch een vreemd bestand de deksel sluit maar nooit geheel er blijft altijd iets…

Judas Iskariot, de verrader, Judas Iskariot, de visionair, Judas Iskariot, de verstandige, Die zorgde dat de Verlosser Deed wat hij moest doen, De mens de kans gaf Zich van verleden te ontdoen Om zo met een schone lei De toekomst toe te treden. Petrus de Visser, de loochenaar, Vlotte redenaar zich zag Als plaatsvervangend God, Een sjacheraar…

Zondags komt zij altijd thuis maar vindt zichzelf niet in het huis de deur staat open licht en leeg alsof iets haar ooit bewoog, maar zweeg de eieren- ze heeft ze weer vergeten,ze hebben zich los van haar gegeten ze rollen zacht de wereld uit vergeten zelfs hun eigen huid geel dwaalt rond zonder gezicht zoekt naar zon…

de fee sprak in wat nauwelijks nog woog alsof het lichte zonder grens kon zijn alsof betekenis zich daar bewoog waar vorm verdween en oploste in schijn maar onder dat wat geen gewicht droeg verschoof een orde en zonder naam iets dat zich niet liet vangen maar toch vroeg om ruimte die zich sloot in eigen raam nu is de fee verdwenen…

De lengte was meer zij dacht, De breedte zoals was verwacht, De hoogte enigszins ambivalent, De inhoud zoals zij was gewend. Het effect was zoals gewoonlijk, Het resultaat bleek ongelooflijk, Zoiets had zij nooit eer ervaren, Wilde zij niets op besparen, Dat geluk en die zaligheid Wilde zij nooit meer kwijt.…

Bezit een kruiwagen- dan kom men voort in ons collectief bewustzijn dat ons toebehoort daaronder schuurt een breuk dat de mens niet bekoort hout dat kraakt een kuip vol verwachting die zwijgend blijft staan maar ergens blijft een wiel nog rond en klaar want hogerop, zo fluistert men elkaar geraakt de eenling zelden…

het neusje van een zalm waarom de bedekte walm een walm de zalm gebruikt alleen zijn neus wanneer de geur te sterk wordt ja heus! een fijne gedachte.…

de geit kijkt neer, het dal diep en wijd daar woont de twijfel, daar verstrijkt de tijd hij zoekt in rots een spiegel voor zijn naam alsof hij zonder echo niet bestaan, kan gaan de wind gaat langs, de lucht wordt dun en koud de vraag wordt zwaar het pad wordt steil en smal gebouwd wat blijft staan en wacht op zeker weten zal…

Ik kom met een plasje half 3 p.m het antwoord is kort, ochtendplas zegt een bureaucratische stem met moeite kwam ik aan met een pot, welke ik vond nog leeg voor de hond, van de hond voor wat zij vergaart alsof een potje zijn eigenaar spaart ik zoek de rechtmatigheid breng dit zeer toegewijd knik normaal en denk hoe raar, pas…

Ik denk geheel onbevangen dat er iets aan mijn strijkstok is blijven hangen besef bijgekomen van de schrik dat wat gevallen is met onwetendheid weer op te vangen.…

de tv kijkt scheel aangestuurd door apparaatjes één in elke hand hij ligt anders kijkt anders alsof recht slechts een suggestie is brillen te over maar kijken? doen we zappend nooit recht het scherm vouwt meningen tot papieren bootjes laat ze zinken in een glas water het praat in ondertitels denkt in reclames vergeet zichzelf…

De muizen zitten dicht bij elkaar alsof nabijheid ergens goed voor is 1 denkt aan een metafoor dat voelt al als te veel een ander zegt het slaat als een tang op een varken wat vreemd is want hier is geen varken geen tang alleen muizen de stilte doet even mee beter dan uitleg iemand noemt kaas maar ook dat is het niet…

Gelukkig,zegt kikker ijskoud ik heb tenminste iets dat blijft, mijn beloften ik spring erover heen.…

In de hal staat mijn koffer zonder oren te luisteren hoe de muren fluisteren wanneer ik slechts voor de tiende keer in al mijn vakantie kleding gehuld voorbij het lichtknopje verkeer ik wil er niet zo zwaar aan tillen ik hoor het gesprek niet- het hoort mij.…

In Frygië, een land heel ver van hier Leefde koning Midas, Die zuchtte naar wat hij begeert, Er bijna aan bezweek, Wijl goudzucht zelden wordt beloond, Een enkele delver daargelaten, En een douairière op leeftijd, Wier gemaal haar in weelde achterliet. Dus luister naar de moraal Van de waarde van vorenstaand verhaal, Ga niet met goud aan…

Mijn leven is kneuterig geworden huis-, tuin- en keuken-activiteiten huisje: 3 hoog met 51 betontreden boompje: veel te grote boom in de tuin beestje: een heel grote bruine labrador ik keutel wat in huis, binnentuin en berging ik kook voor ons beiden niet voor meer dat was eens, meer en meer en meer een dynamisch leven van werken, zingen,…