De laatste gast

D’oude man leunde gebogen op ’n stok,
Wijl z’n hond trok aan d’riem.
D’avondzon kleurde ’t tafereel rood,
’n Briesje beroerde 't struweel.

'n Nachtegaal nam afscheid van de dag,
Het laatste d'oude hoorde en zag,
Wijl veerman Charon wachtte bij de Styx
Waar hij d'oude man treffen zou.

Hondje ging alleen naar huis,
Jankte klaaglijk
Voor de gesloten deur.

De kerkklok beierde ’t leste uur,
Het verse graf wachtte
Op zijn eerste en laatste gast.

dood

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 5