Lydia

Ik probeer door het plafond heen te kijken
Met een brok in mijn keel
Probeer ik door mijn verdriet heen te zwijgen
Als de avond valt staat mijn duisternis op
Op mijn rug liggend ween ik, als een fles zonder dop

Bleef mijn hartstocht onzichtbaar
Toen ik jou volgde over lege straten
Langs dunne steegjes hoge daken
Maakten we dwars ‘n tocht, jij voor mij onmisbaar

In mijn geest hou ik een plekje vrij
Voor Lydia, hopelijk hou je van mij
Denk je eeuwig aan mij als ik aan jou?
Met wie jij ook bent, ik blijf je trouw

Maar waarom gaf jij jouw liefde weg
Aan die sukkel, met zijn achterlijke maten
Mij achterlatend in lege straten
Om mij te kwellen Lydia, val van de trap of sterf in een heg

liefde grappig ex-liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4