Architectuur van de stem

De kamers van het vlees zijn stil en blind,
totdat een adem door de keel zich vormt,
een eerste grens die door de chaos stormt,
waarna in de mond het eerste zicht begint.

Niets is aanwezig buiten dit verband,
geen steen krijgt vorm die niet wordt uitgesproken,
de ruwe nacht wordt in het woord gebroken,
het helder baken van een vloeibaar land.

Wij wonen in de klank die ons benoemt,
een architectuur van tekens en van wetten,
die palen slaat om wildernis te temmen,
waarin de mens zijn verre zelf ontwaart.

De tijd herschikt het huis waarin wij wonen,
gevangen in de muren van de stemmen.

bestaansruimte

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 12