De hand die geneest

De stormen razen over grijs metaal,
waar ooit het woud de wind kon overzingen.
Een lege wereld fluistert haar verhaal,
begraven onder bergen oude dingen.

Wij lieten achter wat men niet wou zien,
verloren in de zucht naar meer en meer.
En we vergaten in onze vlucht misschien:
de broze aarde ademt maar één keer.

Maar kijk eens goed, daar in het kille schroot,
breekt plots een klein en kwetsbaar blaadje groen.
Het zoekt de warmte die de zon ooit bood,
en fluistert zacht wat wij nu moeten doen.

Want in die kiem ligt onze eigen kracht,
de hand die brak, kan immers ook genezen.
De liefde is het die de ommekeer verwacht,
waardoor we niet meer voor de morgen vrezen.

De toekomst ligt niet bij een verre ster,
niet in de vlucht voor wat we hier misdeden.
De weg naar heelwording is echt niet ver,
het antwoord ligt verscholen in het heden.

Het zit in jou, de macht is aan de mens,
om te beschermen wat ons is gegeven.
Verleg vanaf vandaag de oude grens,
en geef de aarde samen weer het leven.

heelwording

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 14