Hartenkreten

hartenkreet (nr. 60.152):

Het afsluiten van verloren tijd

Na al het schrijven,
het verzamelen
van fragmenten,
het terughalen
van wat verloren leek,

kwam ik tot de conclusie
mijn dossier te sluiten.

Niet omdat alles voorbij was,

maar omdat mijn leven
zich niet langer liet
vangen tussen vullende
witregels, blanco
beschreven

Jarenlang droeg ik
de gevolgen
beloftes, misverstanden,
herinneringen die zich
vastzetten,
alsof zij in mijn
cellen wonen.

Telkens wanneer ik
op mijn horloge kijk,
verstrijkt niet
alleen de tijd,

Ik hoor de jaren.

Wat is leeftijd
anders dan de tijd
die een mens
heeft gedragen?

Volgens een dossier werd
ik niet gek, niet volgens
de taal van systemen.

Ik werd gek
zoals een mens gek
kan worden,
wanneer hij te lang
zijn eigen werkelijkheid
moet bewijzen.

Daarom sloot ik het dossier,

niet om te vergeten,
maar om mijn bestaan
niet langer aan papier
toe te vertrouwen.