Mequation

Negenhonderd flipdots klikken ritmisch in een cirkel,
als mechanische insecten die een groter plan verraden.
Zij vertalen de ademhaling van de Melkweg
naar het flitsen van een iris.

Het heelal telt af.
Het stript de exoplaneten van hun mysterie,
weegt de geboortecijfers van een overvolle aarde,
en filtert de ruis van miljarden jaren
tot aan de rand van deze spiegel.

Nul komma
en dan een ravijn van vijfenveertig leegtes.
Een wiskundige stilte
waarin jij had kunnen verdwijnen.

Sensoren tasten je lengte af,
lezen de code in je oog,
verankeren je op deze exacte stip van de planeet.
Wiskunde houdt haar adem in.

Je bent een berekende anomalie.
Een breekbare kans van niets,
die hier onmogelijk staat te wezen,
terwijl de pixels zachtjes zingen:
kijk, de kosmos staart terug.

berekende anomalie

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1