Sinecure

Ze wil grote stappen zetten,
maar haar voeten kiezen kleine passen,
alsof de aarde haar in lettergrepen leert lopen

in de boom
tussen takken die te dicht op elkaar zijn gegroeid,
wordt iets wakker
niet de boom zelf,
maar het vermoeden van een boom

een vorm die zich uitrekt in de richting van licht
dat nog niet bestaat

de takken oefenen invloed uit op elkaar
zonder elkaar aan te raken,
ze duwen de groei om,
vervormen de stam tot een langzaam gebaar

niemand ziet het gebeuren.
zelfs de wind merkt nauwelijks,
hoe een wildernis van millimeters
zich vermomt als een sprong

Grote passen zijn vaak alleen maar kleine passen
die lang genoeg hebben volgehouden.
snelheid heeft weinig te maken met afstand

een vallende ster is snel,
maar komt nergens aan
mos op een steen beweegt niet
en bereikt toch de eeuwigheid

Aankomen is een vreemde sinecure.

je draagt jezelf zolang mee
dat je op een dag denkt een bestemming te zien,
terwijl je in werkelijkheid
slechts bent gearriveerd
in de boom die al die tijd
onhoorbaar in je heeft staan
groeien.

aankomen,bestemming onvoorspelbaar, weten

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4