Wind zonder geweten

Alles komt aanwaaien,
als zaad op onbekende grond,
als woorden die geen oorsprong
meer dan enkel de beweging vonden.

De wind kent geen geweten.
Hij draagt slechts aan
wat zich laat dragen.
De ernst ontstaat
waar ik mijn hand
nog openhoud.

Want elke gave vraagt
haar wederkeer,
en iedere keuze
schrijft zich zwijgend in
tot zij het lot begint te heten.

Het licht is zelden
wat het op het eerste
ogenblik belooft.

Het blinkt, het wenkt,
het neemt het zicht op
wat al die tijd achter
mij gebleven is.

Misschien bezit niets ons,
tot wij besluiten
het niet meer los te laten.

Vandaag kies ik niet
langer voor de wind,

Ik ga het uitzwaaien.

aanwaaien,keuzes bezit,loslaten

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 10