Hartenkreten

hartenkreet (nr. 60.256):

Simonderke, mijn allerliefste

Liefste, voor mij blijf je immer het meisje van weleer
dat nimmer verjaart doch enkel liefde vergaart
diep in je hart, waar je gans uw kroost bewaart:
de steeds aanwezige zorg dat niemand iets ontbeert.

Ik herinner me steeds dat meisje in zwart en wit,
met zachte ogen en fluwelen lach
als een eeuwige zomerse dag
waarin de leeuwerik biddend klimt.

Mijn toeverlaat, mijn enige ware vriend die ik zo bemin
samen met de door u geschonken zoon
en altijd weer een nieuw begin,

later de zorg voor het kleine meisje: zo schoon
mettertijd een dochtertje, een waarlijk gewin
allen raken we de wereld en zetelen we als op een troon

mijn wens is die van Philemon en Baucis