Hartenkreten

hartenkreet (nr. 60.282):

Mijn Bieb

Zoekend en enigszins
vertwijfeld

de openbare ruimte
breed toegankelijk,
zoals vastgelegd
ter bevordering van
het collectieve geheugen

van een stad
die zichzelf dreigt te vergeten.

Perrons vervagen
losgeraakte teksten
zetten hun reis voort,

opgeslagen in systemen
digitaal traceerbaar

Terwijl mijn bibliotheek
in het kleine dorp
haar planken ontlast,

blijven dezelfde namen
aanwezig

alsof kritische aandacht hen
tegen verdwijnen beschermt,

of slechts de toegang bewaart
voor een beperkte kring

die elkaar reeds kende
voordat het eerste boek
werd geopend

De wandeling beslaat
slechts enkele seconden

van ingang
naar uitgang

Maar daartussen
bestaat nog altijd

het vermoeden
van een wereld

die ooit omvangrijker was
dan haar catalogus.