Levenscirkel
Het bloed in mijn aderen
is tot water verdund,
stroomt steeds langzamer,
meer is mij niet gegund.
De zon brandt op mijn
lege schedel zonder gedachten,
die vervluchtigd zijn
door duistere, zwarte krachten.
In de ochtendstond valt de avond,
alsof niets is voorgevallen,
is de levenscirkel weer rond,
gevoed met wat was ontvallen.
Geplaatst in de categorie: overig

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!