Hemelgloed

Wolken in nachtlicht
hun stille vormen glijden
door een zachte gloed


Onder de bleke gloed
die boven de stad blijft hangen, merk
ik hoe het nachtlicht zich langzaam in mijn kamer
nestelt en mijn verlangen naar stilte een dunne rand krijgt.

De wolken dragen het
restlicht van een wereld die niet
slaapt, terwijl ik probeer te verdwijnen in de
schaduw die zich nog niet volledig om mijn lichaam sluit.

Zo ontstaat een ruimte
waarin mijn aandacht zich voorzichtig
beweegt, een plek waar de nacht niet donker genoeg
wordt om mijn gedachten te laten rusten in hun eigen diepte.

Wanneer de hemel zich
langzaam boven mij blijft openen,
voel ik hoe die stille koepel blijft gloeien en
iets in mij wakker houdt dat zich wilde oplossen in de nacht.

Biografie van deze schrijver

waarnemen verstilling stilteverlangen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.7 met 3 stemmen 6