Wat ik niet hardop zeggen kan

Ik zeg je sorry voor mijn stiltes,
voor ieder woord dat binnenblijft.
Omdat ik wil, maar niet kan praten
wanneer de angst mijn keel dichtknijpt.

Er is zoveel wat ik zeggen wil,
maar zodra jij vraagt, word ik stil.
Dan raak ik alle woorden kwijt,
alsof mijn stem van mij wegglijdt.

Jij schrijft: geen excuus, maar goed dat je dit deelt,
ik weet dat jij graag meer zou willen zeggen.
Maar wat nog te kwetsbaar voelt en in je speelt,
hoef jij niet nu al hardop uit te leggen.

Waar ik alleen mijn falen zie,
zie jij een grens die wordt bewaakt.
Je zegt dat jij die zult respecteren,
dat niets te snel wordt aangeraakt.

Dat je niet denkt dat ik niet wil,
maar ziet hoe hard ik hieraan werk.
Dat schrijven ook iets van mij laat zien,
al voelt dat voor mij niet altijd sterk.

Misschien hoef ik nog niet te praten
over alles wat vanbinnen leeft.
Misschien mag ik voorlopig schrijven,
omdat ook dat al woorden geeft.

En misschien komt er ooit een dag
waarop ik hardop zeggen mag
wat ik nu alleen nog schrijf,
omdat mijn stem soms achterblijft.

Biografie van deze schrijver

kwetsbaar, vertrouwen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

5.0 met 2 stemmen 5