Trilling

Waar de rails
het landschap
hadden verlaten

waar ijle mist
de stilte
droeg,

liep het kind
blootsvoets,

ontkoppelde spoorstaven
omhulden het licht
van voetstappen,

alsof het ijzer
zich herinnerde
hoe het ooit zong,

en elke stap
een zachte
ontwrichting

langs roest die glansde
als een oude belofte
welke nooit werd ingelost,

ergens, heel ver,
bleef nog altijd
het trillen van een
sein dat niet meer
bestond.

ontwrichten

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 4