Geen jij

Toen haar blik de mijne kruiste,
Wist ik meteen, zij is het,
'n Gevoel van top tot teen,
Alsof ze in m’n lichaam huisde.

Ze reageerde zonder woorden,
Wat ze zei, sprak uit haar blik,
We hoefden het niet te zeggen,
Onze ikken werden één.

Onze harten klopten één ritme,
Ons bloed stroomde tesaam
Door aan elkaar behorende adren,
Duidelijk we als twee-eenheid

Verder door ’t leven gaan,
Nooit meer bestaat nog jij en ik,
Alleen nog maar wij,
Wijl wij samen in ’t leven staan.

geen jij

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

5.0 met 2 stemmen 14