Mijn ogen dwalen
Mijn ogen dwalen over haar zijn,
Strijken langs haar lippen,
Om dan haar borsten te strelen,
Op weg naar haar diepste wezen.
Er aangekomen hen voeren
Naar een waarlijk hof van Eden,
Waar ’t zalig is vertoeven,
Tot ’t eind der tijden willen zijn.
Geplaatst in de categorie: liefde

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!