Verloren liefde

Een roos ligt op straat
haar schaduw houdt haar nog vast
wat blijft is een spoor


Op de grens van licht
blijft stilte liggen, op de plek waar iets
zachts ooit heeft gestaan, waar de lucht nog weet
hoe nabijheid klinkt, en waar elke schaduw een herinnering draagt.

Er is een beweging die
niet meer gebeurt, maar wel blijft
hangen als een lichte trilling, een restwarmte die
niet vraagt om woorden, alleen om het zachte erkennen van wat was.

Onder de brede adem van
de dag vertraagt alles, alsof de wereld
even terugbladert in zichzelf, alsof verlies geen einde
is maar een contour die pas zichtbaar wordt wanneer je stil blijft.

En ergens in dat stille
midden van wat blijft, waar niets meer
moet en alles mag verzachten, blijft een spoor dat niet
verdwijnt maar rust, een zachte echo van liefde die haar vorm verloor.

Biografie van deze schrijver

afscheid eenzaamheid liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 7