Overgangsverdriet

Warmte in het groen
tussen bomen hangt stilte
zomer ademt nog


Wanneer de laatste warme
avonden zich langzaam uit het landschap
terugtrekken, merk ik hoe de lucht een andere toon
krijgt en hoe mijn lichaam die verandering eerder voelt dan begrijpt.

In de ochtenden die koeler
worden, ligt een dun verdriet dat niet
zwaar wil zijn, een stille beweging die door mij heen
gaat, alsof de zomer nog even aan mijn huid wil blijven hangen.

Onder de schaduw van een
nieuwe herfst voel ik hoe vrijheid een
andere vorm aanneemt: een rustiger, bijna trage glans
die me uitnodigt om het licht te bewaren zonder het vast te houden.

En wanneer de dagen korter
en de nachten langer worden, ontstaat een
helder, kwetsbaar besef dat afscheid geen verlies hoeft te
zijn, maar een stille overgang waarin warmte nog lang kan na-ademen.

Biografie van deze schrijver

overgang natuur warmte

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 168