Een dag zonder jou

Licht valt naar binnen
ik praat nog steeds tegen jou
de kamer blijft stil


Een zachte ochtendlijn glijdt door de kamer,
en raakt waar jouw aanwezigheid nog leeft;
het licht lijkt warmer, maar de stilte voller,
alsof mijn hart jouw naam nog even geeft.

De uren gaan, maar dragen iets van vroeger,
een stem die ooit de stilte lichter maakte;
ik voel je in het licht dat door mij heen valt,
in alles wat jouw afwezigheid aanraakte.

Tegen de avond wordt de wereld stiller,
het daglicht trekt zich langzaam uit de tijd;
maar in mijn hart blijft iets van jou nog branden,
een klein, vertrouwd licht in de eenzaamheid.

En als de nacht zich zacht om mij heen sluit,
blijft jouw herinnering dicht bij mij staan;
want sommige mensen gaan nooit echt voorbij -
ze blijven in ons hart, ook als ze gaan.

Biografie van deze schrijver

gemis herinnering liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 59