inloggen
voeg je hartenkreet toe

Hartenkreten

hartenkreet (nr. 1.071):

November

In die stille maand november
Alles kaal, dor en leeg
Sta ik in een verlaten steeg
Geen gedender.
De regen spat op mijn gezicht
Op de kalen bomen
Ik hoor het water stromen
Doe mijn ogen dicht.
Ik sta aan de grond genageld
Ben bevroren van binnen
Sta te verzinnen
Dat het hagelt.
In mijn hoofd giert de pijn
De stenen op mijn gelaat
Pijn die naar beneden gaat
Die marteling vind ik fijn.
Het kan toch niet erger zijn
Dan de haat
Van iemand die mij alleen laat
In elkaar gedoken en klein.
Ik zou weg willen gaan
Naar mei
Een ander jaargetij
Niet stil blijven staan.
Het is een moeilijke tijd
Ik doe mijn ogen open
Begin te lopen
Ik zal het winnen, de strijd.
De zon komt achter een wolk vandaan
Zo erg is november nog niet
Als je het zonnige er van in ziet
Hoef je helemaal niet stil te staan.

Schrijver: Janneke van Daal, 1 december 2002


Geplaatst in de categorie: tijd

3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 792

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
lieselotte
Datum:
14 december 2002
Email:
lieselottekardolhetnet.nl
ik vind dit gedicht erg mooi, omdat ik me soms ook zo voel.
vooral het einde maakt het mooi,
omdat het inderdaad zo is dat je soms door moet gaan en vooruit moet kijken.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)