start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (1004)
adel (20)
afscheid (1358)
algemeen (1116)
bedankt (201)
biologie (35)
dieren (591)
discriminatie (99)
drank (161)
economie (52)
eenzaamheid (1387)
emoties (3947)
erotiek (527)
ex-liefde (1208)
familie (346)
feest (125)
film (28)
filosofie (928)
fotografie (30)
geboorte (251)
geld (54)
geweld (163)
haiku (1048)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1120)
huwelijk (179)
idool (61)
individu (723)
internet (75)
jaargetijden (651)
kerstmis (304)
kinderen (713)
koningshuis (40)
kunst (133)
landschap (131)
lichaam (258)
liefde (8059)
lightverse (444)
limerick (1106)
literatuur (155)
maatschappij (582)
mannen (126)
media (30)
milieu (66)
misdaad (103)
moederdag (64)
moraal (306)
muziek (227)
mystiek (160)
natuur (1241)
oorlog (313)
ouders (286)
overig (881)
overlijden (1216)
partner (191)
pesten (125)
planten (36)
poesiealbum (65)
politiek (272)
psychologie (748)
rampen (76)
reizen (143)
religie (979)
schilderkunst (45)
school (83)
sinterklaas (76)
sms (27)
snelsonnet (394)
songtekst (116)
spijt (196)
sport (248)
sterkte (75)
taal (283)
tijd (754)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (123)
verdriet (2034)
verhuizen (43)
verjaardag (95)
verkeer (72)
voedsel (92)
vriendschap (840)
vrijheid (547)
vrouwen (209)
welzijn (328)
wereld (290)
werk (137)
wetenschap (58)
woede (203)
woonoord (131)
ziekte (629)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 2306):

Dood in het zand..

Met een hart vol verdriet
loopt hij eenzaam over het strand.
Denkend aan zijn liefde,
nooit meer samen hand in hand.

Hij denkt aan zijn engel,
waar hij zo zielsveel van hield.
Nu voelt hij enkel nog pijn,
zijn leven ontzield.

Met tranen in zijn ogen,
kijkt hij omhoog naar de maan.
Want hij weet dat dit de plaats
is waar zijn hart dood zal gaan.

Dan stopt hij en
knielt op het strand.
Hij schrijft onbegrijpelijke
woordjes op het nog natte zand.

"Dit is mijn hart
Ik leg het hier neer,
dit is mijn ware liefde,
maar liefhebben mag niet meer."

Teder pakt hij zijn hart,
en legt het opzij.
Het zal weldra verdwijnen
met het opkomend tij.

Met tranen in zijn ogen
verdwijnt hij in het niet.
Zo eenzaam en alleen,
en niemand die het ziet.

Schrijver: Frans
Inzender: , 16-03-2003

sharkeeatzeelandnet.nl


Geplaatst in de categorie: verdriet

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1030 keer bekeken

4/5 sterren met 23 stemmen.



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Hans
Datum:12-05-2003
Emailadres:kijojoatzeelandnet.nl
Bericht:Prachtig! Zou eigenlijk geplaatst moeten worden als netgedicht!

Naam:Frans
Datum:04-04-2003
Emailadres:fransharenathome.nl
Bericht:hallo naamgenoot. heel vreemd. ik heb zo dus ook op het strand gelopen, alleen na 27 jaar samen. ik krijg er koude rillingen van.

Naam:brigitte
Datum:17-03-2003
Emailadres:mentenbrigitteathotmail.com
Bericht:
Ach het is zo mooi en gelijk ook zo triest.
Wel het raakte mij ontzettend.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)